Een goede vriend was zo aan het piekeren over de dag des oordeels waarop zijn plek in de hemel wel of niet aan hem toegekend zou worden. Ik vond het zo rot om te lezen dat hij met deze gedachte in zijn hoofd zat. De poort naar de hemel gaat niet open aan de hand van een gesprek aan het eind van je leven, maar wordt vooral beoordeeld op de groei die je in de laatste 30 jaar van je leven hebt doorgemaakt ten opzichte van de 30 jaar daarvoor. Het ideale plaatje is 30 jaar jeugd, 30 jaar groei, en 30 jaar wijsheid. Niet iedereen wordt 90, maar als je in de tweede fase voldoende groei in je leven hebt laten zien (mentaal en hoe je naar de wereld om je heen kijkt) dan ga je gegarandeerd naar de hemel!
Kinderen, jongeren of jongvolwassenen die voor hun 30ste overlijden hebben niet genoeg ontwikkeling meegemaakt om actief aan de hemel deel te kunnen nemen. Maar hun zielen worden wel op een fijne, warme plaats ten ruste gelegd, waar ze in vrede ook in het hiernamaals dicht bij onze harten blijven en wij bij die van hen.
Geef een reactie